ΜΕΤΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ

Παρατείνω την αναμονή.
Αφήνω περιπλανώμενη τη φαντασία
να εξερευνά τ' άγνωστα μυστικά.

Τα φύλλα του κέδρου
έχουν το δικό τους μύθο
Τον αφουγκράζομαι μαγεμένη.

Μιλούν για ένα γερό άνθρωπο
που ονειρεύτηκε την απάτητη πλαγιά.
Σε αυτή θέλει μόνο πια ν' αναπνέει.

Αφήνω πίσω τις στάχτες.
Ξέρω πως μόλις η βροχή
ποτίσει τη διψασμένη γη
η άνοιξη θα ξανάρθει.
Κι όσο ακολουθώ το πέταγμα των πελαργών,
βρίσκω το δρόμο για να τη σώσω.

_____________________________

Ελένη Βαφειάδου

Από τη συλλογή "το τυφλό κορίτσι και άλλα ποιήματα", 2018 αυτοέκδοση.

ΛΗΜΝΙΑ ΓΗ

Υπάρχει ένα νησί που μιλάει
στην καρδιά μου και την γαληνεύει
κι όταν φυσάει ξυπνάει τα όνειρα
καθώς θροίζει τα χρυσοκίτρινα στάχυα.
Βρέχεται από την ίδια  εκείνη θάλασσα
που γέννησε τους πανάρχαιους μύθους
και ψάλλει το τραγούδι της ζωής μου.
Ένας μύθος την ενώνει με τους θεούς
του Ιάσονα του ταξιδευτή
και την σκορπίζει στα Καβείρια μυστήρια
στα άδυτα περιμένοντας εννιά μέρες
το νέο φως από το ιερό νησί
να φέρει στην Λήμνια γη
που γιάτρεψε τον Φιλοκτήτη.




*Λήμνια Γη: Υλικό εξόρυξης στην Λήμνο με θεραπευτικές ιδιότητες, γνωστό από την αρχαιότητα που λέγεται πως θεράπευσε μεταξύ άλλων και τον Φιλοκτήτη.